Atakan Okul

Problem

İşletme kendi pazarında güçlüydü ama iki ayrı sorunu vardı. Birincisi isimdi: “penye” bir kumaşın adıydı, oysa mağaza artık kıyafetten çantaya, kırtasiyeden spor koleksiyonuna kadar okulun tamamını karşılıyordu. İkincisi dijital varlığın hiç olmamasıydı; veliler ürün ve beden sorularını telefonla soruyor, stok bilgisi lokasyonlar arasında bölünüyordu.

Sonuç

Marka, ürününün malzemesiyle değil müşterisinin ihtiyacıyla anılan bir isme geçti; franchise büyümesini taşıyabilecek bir kimlik ve işletmenin kendi ekibinin yönetebildiği bir dijital omurga kuruldu.